دادههای تلهمتری صنعتی جزو داراییهای حیاتی کسبوکارها محسوب میشوند و حفاظت از آنها اولویت دارد.
فناوری بلاکچین با ساختار غیرمتمرکز، یکپارچگی و اصالت دادهها را تضمین میکند.
هر بلاک شامل هش (hash) بلاک قبلی است که زنجیرهای غیرقابل تغییر ایجاد میکند.
در معماری ترکیبی، دادههای تلهمتری پس از جمعآوری در زنجیره ثبت میشوند تا تغییرناپذیری آنها تضمین گردد.
استفاده از قراردادهای هوشمند (Smart ContractsSmart\ ContractsSmart Contracts) امکان اجرای خودکار قوانین دسترسی را فراهم میآورد.
مجوزدهی مبتنی بر نقش (Role Based Access ControlRole\ Based\ Access\ ControlRole Based Access Control) در بلاکچین از دسترسی غیرمجاز جلوگیری میکند.
رمزنگاری کلید عمومی و خصوصی اطمینان میدهد که تنها ذینفع قانونی قادر به مشاهده یا ویرایش دادهها باشد.
مزیت دیگر بلاکچین، قابلیت ردیابی ترنزاکشنها و دادهها در تمام طول چرخه عمر است.
برای حفظ حریم خصوصی، از روشهایی مانند zk-SNARKs در بلاکچین خصوصی استفاده میشود.
پهنای باند و زمان مورد نیاز تولید بلاک در بلاکچین عمومی یک چالش محسوب میشود.
استفاده از بلاکچینهای با اجماع سبکوزن (Lightweight ConsensusLightweight\ ConsensusLightweight Consensus) برای شبکههای IoT پیشنهاد میشود.
ادغام بلاکچین با سیستمهای SCADA و DCS نیازمند توسعه پلهای نرمافزاری (API Bridges) است.
آزمایش پروژه در محیط شبیهسازی قبل از اجرا روی خطوط واقعی ضروری است.
ممیزی امنیت (Security AuditSecurity\ AuditSecurity Audit) توسط تیمهای داخلی یا شرکتهای معتبر باید انجام شود.
هزینههای پیادهسازی بلاکچین با کاهش هزینههای ناشی از حملات سایبری توجیهپذیر میشود.
پتانسیل بلاکچین برای مدیریت قراردادهای خدمات (Service Level AgreementsService\ Level\ AgreementsService Level Agreements) در حوزه مدیریت هوشمند بسیار بالاست.
ذخیرهسازی دادههای حجیم تلهمتری روی زنجیره بلاکچین بهینه نیست؛ بهتر است فقط هش داده ذخیره شود و دادهٔ اصلی در ذخیرهساز ابری نگهداری گردد.
در صورت بروز هرگونه تغییر در دادهٔ اصلی، هش جدید تولید و با بلاکچین مقایسه میشود.
ترکیب بلاکچین با هوش مصنوعی میتواند فرآیند تشخیص حملات و نفوذ را خودکار کند.
اجرای MVP (Minimum Viable Product) با تمرکز بر یک سنسور حیاتی، نقطه شروع کار است.
تیم فنی باید برای نگهداری گرههای بلاکچین منابع سختافزاری مناسبی در اختیار داشته باشد.
پهنای باند و منابع محاسباتی باید بر اساس تعداد گرهها و نرخ تراکنش برآورد شود.
استفاده از شبکههای کنسرسیومی (Consortium Blockchain) برای صنایع با چند ذینفع منطقی است.
قراردادهای هوشمند باید از نظر امنیتی توسط ابزارهایی مانند MythX و Slither بررسی شوند.
آموزش توسعهدهندگان داخلی برای نگارش امن قراردادهای هوشمند به کاهش ریسک کمک میکند.
بهروزرسانی و فورک بلاکچین باید با توافق اکثریت ذینفعان انجام شود تا تکهتکهشدن زنجیره جلوگیری شود.
انتشار نتایج فنی و دستاوردها در قالب مقالات داخلی و کنفرانسها، اعتبار فنی سازمان را افزایش میدهد.
تعامل با سایر صنایع برای تبادل تجربیات میتواند به تسریع فرایند پیادهسازی کمک کند.
گزارش سالانه از وضعیت امنیت دادهها و عملکرد بلاکچین باید تهیه و منتشر شود.
نتیجهگیری: ترکیب فناوری بلاکچین با سیستمهای تلهمتری و مدیریت هوشمند نه تنها امنیت دادهها را تضمین میکند، بلکه اعتماد ذینفعان را نیز تقویت مینماید.